Kasawian…Pangungulila

 

Sa daang sementado habang naglalakad

Ako’y nakakita ng ibong umiiyak.

Ang luha sa mata ay walang tigil sa pagpatak

Na tila baga nawalan ng nililiyag.

 

Nang aking usisain, aking namasdan

Isang pugad na wasak sa gilid ng daan.

At may nakita pa ako sa loob-looban-

Isang inakay na wala nang buhay.

 

Sa aking nakita, ako ay nahabag

Sa munting inang ibon na ayaw lumipad

Tila ba binabantayan ang bugtong na anak

Hanggang sa magising at muling mayakap.

 

Napatanong ako kung sino ang may gawa

Tao ba o kalikasan kaya?

Sino at ano ang walang awa

Na kumitil ng buhay at nagdulot ng luha?

 

Sa aking nadama, ako’y nakabigkas

Ng mga katagang may pagwawakas

“ o inang ibon, ngayon ika’y lumipad

At iyong ibalita ang kabiguang naganap.”

 

“ Iyong tanggapin na sa ating mundo,

ang supling ay biyaya bagamat pinahiram lang sa iyo.

At kung kinuha man ang biyaya sa panahong di mo pa gusto

Tanggapin mo na lang at ang kabigua’y iluha ng husto”.

 

————-ang tulang ito ay para sa aking mahal na kaibigan, kapatid, kapuso, kapamilya…at sa kanyang supling na si baby angelo na pumanaw bago pa man masilayan ang mundo noong nobyembre 9, 2013.

————-ang tulang ito’y nilikha ngayong nobyembre 22, 2013

3 thoughts on “Kasawian…Pangungulila

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s